黠解你真係可以咁講嘢囉.....
我唔明牙....
乜我唔係你既朋友黎嫁咩.....
ok...
就算我知你舊年咁同我講...
係對我好...
但係果陣時...
我真係好想問下你...
你真係有見到我冇溫書咩....
你知唔知我其實係有溫書嫁...
我係溫咗好耐嫁囉....
但係我唔明牙!!!
你考得好過我既時候....
你會講yeah
依樣我唔同你計....
但係點解你知我考得好過你...
你就會講一句...
點解你冇溫書都會好過我嫁...
雖然我唔知你係有心定係冇意....
但係你講完既果一刻...
我真係好想喊...
我喊唔係因為仲覺得自己考得差...
係覺得你唔當我係你既朋友...
就好似今日咁....
我見到你唔開心....
我想係你隔離...
安慰你...
但係...
之後...
佢地要我聽日返黎....
係,,
我認我係唔想返黎...
因為聽日我約咗我小學同學去玩....
ok!!
我聽日就唔同佢去玩喇...
我只不過係度同你地玩下...
話我起唔到身...
可能你覺得我貪玩...
但係你冇咩...
你之後仲突然講咗句...
[許冬儀!!你聽日九點鐘返黎牙!!!]
你知唔知...
果一刻...
我舊年感受過既感覺又返黎...
我忍住D眼淚...
唔係你面前喊...
唔係因為我要面...
而係我唔想hurt到你囉...
但係當你走咗之後...
我真係忍唔住喇...
我喊...
真係覺得你唔當我係朋友囉...
你考得差...
想發洩依樣我明...
但係...
但係點解次次都係我既?
點解次次俾你攞黎做發洩既對象一定係我?
真係好唔明...
係唔係因為我易俾你鬧...
定係你明知我一定唔會嬲你定係鬧返你...
我唔係要你搵其他人黎鬧,,,
黎出氣...
只不過...
你可唔可以調返轉個角度...
當我係你...
你就會知果個感覺係點嫁喇...
果種感覺係好心酸...
好難受...
希望你會明白喇.............