唔知呢d日子仲要涯幾耐....每日自己都安慰自己...
為何會變成咁??
每日見到奸細.. 都猜測緊佢係唔係好比心機咁忘記自己....
佢o既面目表情, 我一刻都無放過....
好可惜o既係, 我再唔識點面對佢....
我諗我真係已經升得仙....
做o個樣, 同心o個樣, 可以完全相反... (仲要覺得好自然...)
人o地仲要相信....!!!
其實我真係好想話比佢知點解我會咁...  點解佢唔問?? 唔明唔明....
不過... 佢係唔會聽架喇.... 因為佢都根本諗唔到點解... 唔會明...
而且佢都認定o佐....
我再做d咩出黎, 都會令佢反應......
更何況... 我咩都唔做... 而家都有人真心對佢好...
白痴o既都識得揀.......

今次呢件事... 我反省o佐好耐....
雖然我好痛恨佢咁絕.... 但仍然好希望佢關心我....
我的確唔係值得人仲意....
心地係好... 但係咩都無做過....(或者係其實我盡o佐力去做... 只係唔夠..)

奸細... 我唔識關心你... 我同你獨處o既時間真係好唔夠....
我同你都唔夠勇氣去行.... 大家都怕受傷.....
你這麼快放棄我.... 我真係好失望....