平日返工~有時都會見到一個伯伯~

但呢個伯伯係睇唔到野架~

每次見佢都係自己一個人....盲摸摸咁自己一個人行....

有次放工見到佢坐巴士回家冇人幫佢......

我忍唔住扶佢一把.......原來佢住我對面樓.......

佢同我講左好多野~可能平時冇咩人同佢傾計喇~

伯伯40歲因為視角膜脫落,所以佢就睇唔到野喇~

佢有2個仔,大仔以經唔同佢住喇~

佢依傢同個細仔住....佢同我講佢就快退休喇~

我同佢講:咁咪好囉~唔洗咁辛苦~

佢同我講佢係長沙灣的"盲人中心"做野~

但我見佢都有六十歲到架喇~

我覺得佢會好辛苦"雖然我係咁諗,但我冇出到聲"

唔知睇唔到野既感覺係點既呢~

一片黑色定一片白色,我只係知一定再睇唔到其他色彩........

佢自己一個人行....冇人幫佢我覺得好慘呀佢~

今日早上返工我又要到佢喇......

佢唔係自己一個人喇~我地都係搭同一架巴士......

但佢係同佢個仔一齊呀~佢地都幾似樣......

不過佢一定見唔到我一直留意佢.........

佢個仔同佢一齊~我都放心d.......