病咗咁多日都冇好轉,

睇埋醫生啦...

都唔多覺有好咗...

或者我仲係唔夠休息啦...

我嘅生日,雖然過咗都有差唔多一個星期,

但係我呀爸呀媽仲比送野比我...

我想要米奇果個電話呀!!!

但係佢地而家先同我講:下!你生日都過咗好內啦喎~下年先啦...

根本就係搵緊籍口...

唔買咪算囉....

唉~我今年嘅生日,可算係傷心啦...

都冇乜值得記念嘅禮物...

真係心淡呀...

2004年嘅聖誕節禮物,

如今又泡湯了...

"可遇不可求"?唔通真係冇得救?

我係咪應該去學識放手呀?

我做咁多野,

都只不過係等一個,自己明知冇結果嘅人,

難道佢會回心轉意?

難道佢會為我,

去做所有野,

同番我一齊?

巫礎而...你都shot(傻)嘅...

佢又點會返轉頭?

或者我尋日同佢講嘅野,

佢根本就唔會有反應...

點解我仲要對佢有祈望?

我係時候要學識放手啦...

我要長大,我要學懂放手,

我要專注於學業上(都幾難= =""),我要......

只要唔係同佢有關就得啦...

我記得我有段時間,

對廷死心,我連望佢嘅氣力,都廢事...

但係當然,時間唔長,

好快,我咪又係鍾意番佢?

我一直以為佢係鍾意我,

但係我而家就覺得只係我嘅一湘情願,

佢已經唔再愛我,

甚至唔想我再同佢有任何瓜葛...

我唔知呀...佢亦唔會同人講,

更加冇同我講...

我同佢算唔算"玩完"?

好攰...訓啦...