”難得 有人待我這麼好
如此照料週到
何事我又要讓人 最苦惱”
有時真係唔知自已想點∼
冇果陣又想有；而家有喇∼又唔珍惜，成日都比ｄ唔夾既藉口自己∼
唔知點解我成日都會對你忽冷忽熱，可能係．．．都係唔好講喇∼
我知你肯聽我講唔開心既野，但係問題係∼有時我未必想講，又或者．．．
我發覺∼我對你既感覺∼已經由鍾意－＞習慣－＞依賴－＞”耐”疚，只係４個月時間已經搞成咁．．．你仲叫我唔好諗咁多野，諗下將來應該點仲好，我連下一步都唔知應該點行吖，仲講將來？！
可唔可以唔好成日同我講將來呀？！我覺得好大壓力吖∼將來既事根本就冇人知！！
估唔到你琴晚打左差唔多廿次電話比我，點解明知揾我唔到都仲要打咁多次？！我知你係擔心我，但係我唔比你揾到就一定有ｒｅａｓｏｎ ｌａ∼
我想ｆｒｅｅ ｄ吖∼可唔可以比多ｄ空間我吖．．．
我唔想日日傾；你就想最好２４小時都一齊－＞我覺得呢樣係我地最大既問題ｌｏｒ∼
我硬係覺得，我地之間好似差左ｄ野咁∼但係又講唔出係咩ｗｏ∼
|
