今日...我照番教會....

我地既題目係關於''溝通''...

呢個題目真係黎得好合時...

我仲記得胡姑娘既個句...

''人生有一知己...死而無憾..''

呢句...真係講得好好...

我諗佢呢句永遠都會放係心裡面...

我原本都有呢個知己...

我真係好唔明點解佢會變左.....

我地係the best個陣...

我同天父講...

好多謝你比咁多野我...包括友情...我呢個知己...

我同天父講..我已經足夠啦....

你要我即時死都得....

但我真係估唔到..佢會咁羅....

點解識左咁耐....我又要做番你既普通朋友....Why?

點解你可以講得咁容易丫
??

但對我黎講...真係好難....

你諗下..

一段友情...

由普通既朋友變成最好既朋友....

呢果過程...

真係好深刻....（對我黎講）.

對你黎講...真係唔知係咪...

因為.你可以話...

''變番普通朋友..就即刻可以做到'''

我而家終於明啦...

你既最好朋友...

永遠都係果兩個....

我明喇...

但我唔知你遲d又會唔會變呢??