阿布有幾日都冇搵我啦，可能唔知咩情況下佢睇到我個ｂｌｏｇ寫ｇａ野。呢幾日都係屋企悶呀，媽咪都問我阿布冇搵你咩，我都唔知點樣答佢呀。佢打黎ｇａ時間我又唔係好想聽，到佢唔打黎戈陣我又好想搵佢。我發覺我真係好自私呀，好似咩知點咁呀，唔識講呀。但係我真係接受唔到佢咁嗌我呀，我真係唔想佢誤會我對佢ｇａ意思呀。我想叫容生幫我，但係我真係唔識得講比佢聽呀，唉。

阿榮尋日搵過我，叫我幫佢簡科戈ｄ野，其實我唔係好明白佢講咩架，不過佢上唔到網，我做老婆ｇａ緊係要幫一幫佢啦，而且好容易之嘛。見到自己老公讀書讀得咁叻，我都有ｄ自卑添，無辦法啦，我真係唔係讀書ｇａ人才，而且我認我係懶，冇得救。阿榮你讀書都唔好讀得咁辛苦啦，你成日叫我唔好比咁多壓力自己，你自己都唔好比咁大壓力自己啦。你知唔知呀，你成日都向唔好戈面咁諗野會令到我唔開心架，你多ｄ向開心戈面諗啦，咁樣做人會開心好多架嘛，唔好成日都話想喊但喊唔出，喊得多對身體唔好架，傻瓜，每當你唔開心就諗下我戈ｄ傻瓜野未可以開心返囉。