我發覺而家喺呢個世界,

再冇人真心聽我講,

比我去傾...

我好希望聽日朝早,

我再叫唔醒...以後都唔醒...

我覺得我嘅心情已經到咗極端啦...

我而家好想自己一個,

去一個永永遠遠冇人理嘅地方...

簡單d講,我只係想自己一個人....

我好想蒸發於呢個世界...

好攰呀...真係好攰呀....

我做人做得太攰啦...

好似茵咁講:開心,好似唔再出現......................