冇佢既日子，
我已經慣咗。
但係，
我依然好掛住佢…
佢係到個陣時，
我對佢好衰：
成日好大聲咁同佢講野，
一d都唔尊重佢。
雖然係咁，
但係佢仲係好錫我。
我好後悔冇好好咁對佢…
我曾經係心裡面同自己講：
我今次唔會好似上次咁，
呢次我一定要對佢好d!!
但係，
我做唔到，
我仲係對佢好衰。
好懷念同佢一齊既日子…
因為佢，
我好開心…
因為佢，
我唔駛再怕…
因為只要我開口，
佢就會做。
早之個日係最後一次見到佢，
我就對佢好d喇!
當我知道佢死咗個陣時，
我喊咗出黎…T^T
我好憎佢地!
如果唔係佢地，
佢就唔會駛咁慘…
如果唔係佢地，
佢就唔會駛死…
但係，
人死咗，
就不能復生，
咁我嬲佢黎做咩呢?
我應該好好咁珍惜佢地，
得閒番去探不佢地。
我眞係好掛住佢，
好想多謝佢咁照顧我、咁錫我。
我好想同佢講一句：
「阿煲，對唔住呀!!」
但係，
佢會聽到嗎?
|
