好慘呀！我呢排好似隻過街老鼠咁呀周圍避，因為啲財仔係咁打嚟我到，但係我因為開工唔聽得電話嘅原因，全部都冇聽到，到我打番比佢哋嘅時候，佢哋又唔聽，只係煩其他人。

最慘嘅係，點解個賤人啲數都要入埋我數呀，要我幫佢揹埋，真係唔明呀，我係佢老婆咋，唔係佢經理人呀，樣樣事我都要幫佢架，梗何況佢係男人嚟架，係咪應該係佢出嚟撐呀，但係佢就唔係囉，人哋打比佢，佢就唔聽人電話，叫佢覆番人，佢又唔理，比人追上門啦，就連屋企都唔返添，總之佢就永遠都係做咗太空人啦。

所以，我今晚決定趕佢出門口，一於唔比佢番嚟屋企，我唔想再同佢嘈啦，我受夠啦，我真係好累呀，我真係唔明呀，點解我啲數我自己揹，佢啲數都係我自己揹呀，我真係好想知囉，唔通做佢老婆嘅就要幫佢還債，但係你自己啲債呢就你自己還，咁樣好唔公平呀！今次我一定要下定決心，趕佢出門口，等佢早啲離開我，等我可以早啲同佢離婚，唯有咁樣我先可以鬆一啲，如果唔係就只有死路一條，我真係唔想死住呀，我仲想見到兩隻恐龍出人頭地呀，所以我要自保。

其實諗深一層，我冇去報破產管話佢係破產期間再借錢之餘仲爭人錢，我己經算係人至義盡架啦，總之以後就佢啲數還佢啲數，我啲數還我的數，總之我唔會幫佢之於更加唔駛佢幫呀，費事比人話我要佢啲錢比晒我，搞到佢冇得用呀，所以我還唔到錢呀，我聽咗好多啦。

總之，我決定同佢講，佢唔出嚟撐或者搞番掂啲數，佢就唔駛諗再番呢個屋企啦，我唔想我呢個屋企見到啲我唔想見到嘅人呀！