好可憐呀

我出唔到聲呀

不過都怪自己唔好啦

明知自己唔舒服都唔去睇醫生

可惜, 我係一個好怕睇醫生既人呀

我好怕去睇醫生呀。

醫生次次都要睇呢樣果樣

之後, 又有好多藥要食呀

食左又好眼訓喔

不過食左藥之後, 真係好訓d既

不過企都企唔穩

唔通係我身子太弱

咁係冇可能既事啦, 我又唔係弱不禁風既小女子

我大個女啦, 好多野都可以自己決定呀。

係就係返學既, 不過一起左身之後。

食左d野, 食左藥就返學lu~

返學... 咩都冇溫過既我

唔好提啦, 今日返到去都係等死啦

冇一題我係識既。

真係呀, 都唔知係唔係自己太冇錯呀數學白痴架我

真係, 唔死都冇用呀。

比心機啦, 之後返工啦, 都係半失聲既地步

講野都好辛苦, 不過做得收銀既。

唔講野都唔得啦

係呢!?  唔知係唔係因為星期1

阿賴先生又得閒呀

仲同埋個fd黍左我公司出面等我收工

不過都冇咩咁特別啦

只不過, 係佢唔黍好過黍咁啦

自罷自為既人...我都唔會對佢地有好感

不過係, 好肚餓

真係好想搵野食呀

見面既時間得果一陣, 都唔知見黍做咩呀

係有人送我返屋企呀

不過食左藥既關係, 個人好攰

行下停下咁呀。

真係好辛苦呀

之後, 做功課啦

做下做下

咁就3點幾啦

之後大教訓呀

係呢!?唔知佢地搵成點呢!?

聽日先算啦。